هر كس‌ كه ‌نبود جايش‌ خالي

 بدون هيچ مبالغه‌ايي دومين جشنوراه فيلم كمدي گل‌آقا منظم‌ترين، باحال‌ترين و باشكوه‌ترين مراسمي بود كه تا كنون در آن حاضر بوده‌ام. همه بخش‌ها مرتب و منظم برگزار‌شد. همه چيز سرجاي خود و به‌اندازه بود. نه از مجري بي‌مزه خبري بود و نه از مسئول وقت ناشناس، نه از ميكروفن خراب خبري بود نه از موسيقي نابه‌جا. همه محترم و سروقت سرجايشان نشستند گفتند و خنديدند و جايزه‌هايشان را گرفتند و رفتند خانه‌هايشان. احترام به وقت مدعوين، احترام به شعور حاضران و تلاش براي جلوگيري از طولاني شدن همه چيز و رژه رفتن روي اعصاب در همه چيز موج مي‌زد. كارگردان مراسم مجيد برزگر بود و سازنده كليپ‌ها هم همان‌هايي كه هميشه براي مراسمي اين چنين آستين بالا مي‌زنند. اما همه چيز برخلاف هميشه خوب بود. انگار مشكل مراسم ديگر كه به نقض غرض خودشان تبديل مي شوند در مديران و مسئولاني است كه اين مراسم را برگزار مي‌كنند. وگرنه مجريان همان‌هايي بودند كه هميشه اين مراسم را برگزار مي‌كنند. در مراسم آن شب  براي اولين بار اين احساس خوب را درك كردم كه ما هم مي‌توانيم با احترام و ادب لحظاتي خوب و خوشي ايجاد كنيم. مي‌توانيم شعور بالايي داشته باشيم و شعور ديگران را دست كم نگيريم. لقمه را گرد و اندازه دهانمان برداريم. خوب بجويم و از طعم خوب آن لذت ببريم. خدا را شكر كه ‌اين ‌اتفاق ‌خوب ‌را درك ‌كرديم. هر كس‌ كه ‌نبود جايش‌ خالي.      

 پی نوشت: پانزدهمین شماره از دوهفته نامه مشق آفتاب منتشر شد.