«... بعد از آن امتحان بزرگي كه به اسم آزادي و در حقيقت براي خفقان آزادي داديم، ديگر كاري از دست كسي بر نمي‌آيد. به قول عبيد «مخنثي مي‌گذشت ماري خفته ديد گفت: دريغا مردي و سنگي» . اين گندستان مرد و سنگ ندارد. از همه اين حرف‌ها گذشته بايد حقيقتا اولاد شش هزار ساله داريوش بود تا باز هم به اين جنغولك بازي‌ها فريب خورد... به هر حال افتخارات گه‌آلود خودمان را بايد قاشق قاشق بخوريم و به‌به بگوييم...».