واکنش مسعود کیمیایی به حذف بخش هایی از مصاحبه اش در برنامه 7
با سلایق سانسوری سراغ من نیایید
در هر شرايطي، دورهاي، با تلويزيون درگير بودهام، در رياست سهماهه، در مصاحبه تمام عمرم، پنج بار شايد. اين بار آقاي جيراني دوربين و وسايل را به مدرسه كارگاه آزاد فيلم آورد. يك گزارش از مدرسه فيلم و شكل تدريس سينما. حالا رودرروي يك رفيق قديمي كه پولاد پسرم دوستش دارد و موجهاي خوب از او به ياد دارد كه در سفر در تركيه در سريال مرگ تدريجي يك رويا با او بود، يك گپ دوستانه هم در مورد نخواندن درس سينما و چگونگي تدريس آن، كه براي تلويزيون بيضرر بود.
بعد از مصاحبه گفتم، آقاي جيراني بچههاي مدرسه هم گفتوگو را ضبط كردهاند. اگر جايي از اين گفتوگو نبايد نشان داده و گوش كرده شود بگوييد – گفتند – نه حتي يك جمله.
در مصاحبه آمده است كه من فيلم نساختن را فضيلتي نميدانم. براي دليل فيلم نساختن هم بايد فيلم ساخت. براي اينكه با تلويزيون يا روزنامهاي يا... مصاحبه نميكنم، بايد دليل مصاحبه نكردن را مصاحبه كرد. بايد رفت و بود تا سانسور را در اين حد ديد. در اين برنامه پخش شده، شيوه تدريس نيست. مدرسه كه كمتر هست. بازيگري و شيوه آن و تندرستي آن تا دوربين نيست. بخشي از حرفهايم نيست (كه جملهاي از آنها در پيشبرنامه هفته قبل بود).
آقاي جيراني، شما دستور قطع موضوعات يا جملهها را ميدهيد يا بزرگتر برنامههايتان؟ بد نيست اگر شما هستيد با دوستانتان كه شايد من هم از آنها هستم بگوييد كه شايد بشود به شكل ديگري با دليل و مدلولهاي آن برخورد كرد و برنامه بدون ضرب خوردن عقايد مصاحبهشونده قابل پخش شود. يا برنامه بزرگتر دارد. كه يا شما بايد سلايق ايشان را بشناسيد و عمل كنيد يا قول ندهيد اما يكباره اصل يك آواز، يك عقيده بر سالهاي رفته و آينده كه حق يك سينماگر هفتاد ساله است از برنامه ناپديد ميشود.
ميدانم ميگوييد، براي اولين بار بخشي از قيصر و گوزنها را نشان دادم. يا نشان داديم. من هم بسيار خوشحالم و گلهاي: حالا كه نشان ميدهيد مگر چهره بهروز وثوقي در نقش قيصر، فيلمي كه بيشتر از هر فيلمي در تاريخ سينماي ايران ديده شده، چه بود كه فقط پاهاي او كه پاشنه كفشهايش را بالا ميكشيد نشان ميدهيد؟
در 35 سال پيش بازيگري هفت فيلم از 28 فيلم ساخته من را بازي كرد و چه خوب هم بازي ميكرد؛ پر از استعداد. انقلاب شد و به عقيده انقلاب خيليها غلط داشتند كه يا بعضي در سالهاي رفته پيدا شد كه غلطي نداشتهاند و به عقيده انقلاب شايد كمتر آنها، غلطهاي كمي داشتند. چه در روح بازيگري كه 35 سال است از ايران رفته و يك فيلم بهاندازه، بازي نكرده و از شدت سياهي روحياش، تئاترهاي كوچك كه در اندازههاي بازيگري او نيست بازي كرده... و چند سياهيلشگر... كه بگذريم. اما هيچگاه كار سياسي كه نبايد بكند نكرده، چون اين بازيگر در عقايدش كاري به كار عقايد سياسي ندارد. يك بازيگر تواناست و اين را ميشود از خود شما و دوستان تلويزيون پرسيد. اما من ممنون هستم از نشان دادن بعضي از فيلمهايم كه ديگر احساس قاچاق بودن آنها را ندارم. از شما و دوستان بالاتر در صدا و سيما... اما.
آقاي جيراني، در صورت تحمل نكردن چند جمله كه به طور قطع فقط در سليقههاي سانسوري است، به سراغ من نياييد. من آن جمله را مينويسم، ببينيد كه در بهترين روزنامه ما چاپ ميشود. در آن مصاحبه من گفتهام هر حكومتي بايد بداند يك نفر با چشمان باز نگاهش ميكند و آن هنرمند است. تاريخ سياسي حكومتي را دانستن، رجوع كردن به تاريخ هنر آن دوره است.